My way...

ბოლო საღამოს კარინმა გვითხრა რომ გვექნება სინათლის შეწირვა (light offering) და ყველას უნდა გვეყიდა სანთლები. ზოგადად ბუდიზმში არ არის მსხერპლშეწირვები, იგივე ინდუიზმისგან განსხვავებით. ცხოველის მოკვლა ნებისმიერი მოტივაციით არ შეიძლება. სინათლის შეწირვას ზუსტად რა დატვირთვა აქვს ვერ გავიგე.. მაგრამ როგორც აგვიხსნეს დადებითი ენერგიის აკუმულირება უნდა მოგვეხდინა და გაგვენათებინა იქაურობა როგორც დჰარმა ანათებს სამყაროს. ალბათ ეს დატვირთვაა. ვახშმის შემდეგ სანთლებით შევიკრიბეთ ბაღში და დავიწყეთ სანთლების ყველგან დალაგება. ბაღში ბნელოდა... საერთოდ ნეპალში რომ ხარ ღამის განათება დიდი იშვიათობაა და ღამე ბნელა.

 აი ამაზე ისეთი ხმა იყო, რომ თუ ვინმე წაუძინებდა, უეჭველი გამოფხიზლდებოდა.

 რადგან ტიბეტურად სიტყვა არ მესმოდა, ფოტოაპარატით ვერთობოდი.

ჩვენთვის პუჯაზე დასწრება არ იყო სავალდებულო. თუმცა ჯგუფიდან რამდენიმე კაცმა კარინს სთხოვა, რომ ჩვენც დავსწრებულიყავით, და თხოვნა რა თქმა უნდა დაკმაყოფილებული იყო. სავსე მთვარიანი ღამის შემდეგ, გამთენიას დიდ გომპაში უნდა შევკრებილიყავით. პუჯა 5:30-ზე იწყებოდა. ავდექი, პირი დავიბანე, გავემზადე და წავედი. რომ მივედი ჯერ ადრე იყო და გომპა ცარიელი იყო. ბერები ცენტრში ისხდნენ, ჩვენთვის ბალიშები კედლების დასწვრივ იყო დალაგებული.

 როგორც ადრე დავწერე, კოპანის მონასტერი თანამედროვეა, და მოხატულობაც შესაბამისად ახალია, თუმცა იმეორებს ტრადიციულ ბუდისტურ ფრესკებს. ეს ფრესკა მთავარი ტაძრის შესასვლელშია და ასახავს სამსარის რუქას. ასეთი გამოსახულება ყველა ბუდისტურ ტაძარში გვხვდება.

 ტიბეტში და ჰიმალაებში შუა საუკუნეებიდან დღემდეა ტრადიცია, რომ ოჯახი უმცხროს შვილებს მონასტერს აძლევს. შუა საუკუნეების ევროპაშიც ასეთივე ტრადიცია იყო, აქ კი დღემდე მოაღწია. ტრადიციას რა თქმა უნდა ეკონომიკური საფუძველი აქვს - მაღალ მთაში სიდუხჭირეა და ქონება მხოლოდ უფროს შვილზე გადადის, უმცროსს არაფერი ერგება ამიტომ მას მონასტერში უშვებენ, თან ხშირია რომ ოჯახს არ აქვს საშუალება გამოკვებოს ყველა შვილი, განათლებაზე ხო საუბარიც არაა, აქ კი შედარებით კარგ პირობებში არიან.

ჩვენი გომპა შიგნიდან. ყოველ დღე აქ ვიკრიბებოდით მედიტაციებზე და სწავლებებზე.ბალიშებზე ჯდომა კი სერიოზული პრობლემა იყო :) მე სულ კედლისკენ ვჯდებოდი.

გავიღვიძე მონასტრის ზარამდე. გუშინ გეშეს სწავლებამდე კარინმა აგვიხსნა ტიბეტური ეტიკეტი, მასწავლებელს ფეხზე ამდგარი უნდა დავხვდეთ. როდესაც შემდეგ კატინსაც ფეხზე ამდგარი დავხვდით უეჭველი ესიამოვნა. კარინის სწავლება საინტერესოა. გეშესგან მეტს ველოდი. შეიძლება ენის პრობლემაა, ინგლისური ხომ არაა ჩვენი მშობლიური ენა, არც ჩემი, არც მასწავლებლების, ბუდიზმი და დჰარმა კი რთულია. რთულია ამ ყველაფრის გონებაში სწორად თარგმნა, გაგება... ინგლისურ ენოვნები უკეთეს დღეში არიან. ახლა დილის ყავა და მედიტაციაა.

 როგორც წინა პოსტში მოვყევი , ვიყიდე რვეული და დავიწყე წერა. რადგან დილით საუბარი არ შეიძლებოდა, წერისთვის საკმარისი დრო იყო. ვაგრძელებ რვეულში ჩანაწერებით. გუშინ პირველი საღამო იყო. ყველაზე ძნელი მედიტაციაა, ჯდომა მტკივნეულია, ფეხები და წელი მტკივა, კონცენტრაციას ვერ ვახერხებ. აქ 150-ზე მეტი ადამიანი ვართ, კანადიდან ავსტრალიამდე, ფილიპინებიდან, იორდანიიდან, ჩეხეთიდან, ბულგარეთიდან, ჰოლანდიიდან და ალბათ ევროპაში ქვეყანა არაა, რომ იქედან ვინმე არ იყოს, მათ შორის ფინეთიდანაც. ცხელა. ლანჩის მერე საათნახევარი თავისუფალი დრო გვაქვს და ფოტოებზე გამოვიყენებ. ასაკოვანი ბერების გარდა ბავშვებიც არიან მონასტერში. გარეგნობით მე ირანელი ვგონივარ ზოგს.

ალბათ ბლოგში ყველაზე საინტერესო ნაწილს ვიწყებ. ჩემამდე რომელიმე ქართველი იყო ბუდისტურ მონასტერში რამდენიმე დღე??? კოპანის მონასტერი მდებარეობს კატმანდუს გარეუბანში, ბოუდჰასთან, კაპანის მთის წვერზე. მონასტერი 70-ანი წლების დასაწყისში დააფუძნეს ლამებმა იეშემ და ზოპამ. ლამა იეშე ტიბეტიდან იყო ლტოლვილი, ხოლო ზოპა ნეპალელია. ლამა იეშემ 1971 წლიდან დაიწყო ყოველწლიურად ევროპელების მიღება მედიტაციის კუსებზე, რაც ყოველწლიურ ნოემბრის კურსებად გადაიქცა. დღეს კოპანის მონასტერი გაცილებით დიდია ვიდრე დაარსების პერიოდში, აქ 300-ზე მეტი ბერი ცხოვრობს, აქვე ახლოსაა დედათა მონასტერი, სადაც დაახლოვებით ამდენივე მონაზონია. კოპანი დღეს ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ბუდისტური ცენტრია, სადაც აქტიურად მიდის ბუდიზმის სწავლება დასავლელებისთვის. ყოველ წელს ათასზე მეტი ევროპელი, ამერიკელი და ავსტალიელი მოდის აქ.

 გამოვედი მონასტრიდან და გავაგრძელე სტპის გარშემო საათის ისრის მიმართულებით სიარული, თან ხალხს ვაკვირდებოდი... უმეტესობა ან ტიბეტელები ან ნეპალის მთიანი რაიონებიდან იყვნენ, გარეგნულადაც განსხვავდებიან ძირითადი მასისგან... უფრო იმიტომ რომ აქ მონღოლოიდური რასის წარმოადგენლები ჭარბობდნენ..  ტურისტებიც ბევრნი იყვნენ...  ამ მონასტერში ბევრი ხალხი იყო, რაღაც ღონისძიება იყო თუმცა რა არ ვიცი.  მინი სტუპა  ბუდას თვალები  ესეც სალოცავი დროშები  ხალხმრავლობამ იკლო... კიდე დროშები...დამეთანხმეთ რომ ლამაზი ადგილია

რაც ტიბეტელები აქ დასახლდნენ, ააშენეს 50-მდე მონასტერი, ამრიგად ბოდჰნათჰი ერთგვარი ბუდისტური ცენტრია კატმანდუში. ინდუისტური ტაძრებისგან განსხვავებით, ბუდისტურში ყველას შეუძლია შესვლა. თუმცა გახსოვდეთ რომ ფეხზე გახდა აუცილებელია ამიტომ შესაბამისად ადვილად გასახდელი ფეხსაცმელი ჩაიცვით. ტიბეტური ბუდისტური ტაძრები ძალიან ფერადი და ჭრელია, წითელი და ოქროსფერი ფერები ჭარბობენ. ალბათ ბუნება რომ ძალიან  ერთფეროვანი აქვთ ამიტომ არის ტაძრებში სიჭრელე... ბუდიზმში არ არსებობს ღმერთის ცნება.. აქ მრავლადაა ბუდას ქანდაკებები, ასევე სხვა მასწავლებლების პორტრეტები. თაყვანს ღმერთს კი არა სწავლებას სცემენ, მასწავლებლებისადმი კი ღრმა პატივისცემას გამოხატავენ.

Распичатала вот эту книгу Андросов В.П. "Будда Шакьямуни и индийский буддизм" Жизнь и деяния Будды Шакьямуни, Учение и судьбы сокровенного наследия — ведущие темы монографии, рассматриваемые через призму канонической и постканонической литературы буддизма. В книге рассказывается, как доктринально изменялось восприятие образа Будды в текстах Малой, Великой и Алмазной колесниц, какие откровения оно порождало в умах гениальных последователей Учения, содержится ответ на вопрос, в состоянии ли современная наука охватить и объяснить эту гигантскую сокровищницу мыслей и интуитивных всплесков.

Cутра сердца праджня-парамиты Бодхисаттва Авалокитешвара во время осуществления глубокой праджня-парамиты ясно увидел, что все пять скандх пусты. Тогда он избавился от всех страданий, перейдя на другой берег. Шарипутра! Чувственно воспринимаемое не отлично от пустоты. Пустота не отлична от чувственно воспринимаемого. Чувственно воспринимаемое — это и есть пустота. Пустота — это и есть чувственно воспринимаемое. Группы чувств, представлений, формирующих факторов и сознания так же точно таковы. Шарипутра! Для всех дхарм пустота — их сущностный признак. Они не рождаются и не гибнут, не загрязняются и не очищаются, не увеличиваются и не уменьшаются. Поэтому в пустоте нет группы чувственно воспринимаемого, нет групп чувства, представлений, формирующих факторов и сознания, нет способностей зрительного, слухового, обонятельного, вкусового, осязательного и умственного восприятия, нет зримого, слышимого, обоняемого, ощущаемого вкусом, осязаемого и нет дхарм; нет ничего от сферы зрительного восп...

but there is night in between and hopes that it will end...

Setting the Wheel of Dhamma in Motion I have heard that on one occasion the Blessed One was staying at Varanasi in the Game Refuge at Isipatana. There he addressed the group of five monks: "There are these two extremes that are not to be indulged in by one who has gone forth. Which two? That which is devoted to sensual pleasure with reference to sensual objects: base, vulgar, common, ignoble, unprofitable; and that which is devoted to self-affliction: painful, ignoble, unprofitable. Avoiding both of these extremes, the middle way realized by the Tathagata — producing vision, producing knowledge — leads to calm, to direct knowledge, to self-awakening, to Unbinding. "And what is the middle way realized by the Tathagata that — producing vision, producing knowledge — leads to calm, to direct knowledge, to self-awakening, to Unbinding? Precisely this Noble Eightfold Path: right view, right resolve, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, righ...

Так я слышал. Однажды Благословенный находился в Баранаси, в роще Исипатана. И там Благословенный обратился к группе пятерых монахов: "Есть, о монахи, две крайности, в которые пусть не вдается подвижник. Одна – это склонность к чувственным удовольствиям по отношению к чувственным объектам: низкая, пошлая, обывательская, невежественная, не приносящая пользы. Другая – это склонность себя изнурять, тяжкая, невежественная, не приносящая пользы. Но ни к той, ни к другой крайности не клонится срединный путь, что до конца постигнут Татхагатой; видение дарующий, знание дарующий, к умиротворению, к постижению, к пробуждению, к Освобождению ведет. Каков же, монахи, этот верный срединный путь, что до конца постигнут Татхагатой и, видение дарующий, знание дарующий, к умиротворению, к постижению, к пробуждению, к Освобождению ведет? Это – благородный восьмеричный путь, а именно: правильное понимание, правильная решимость, правильная речь, правильные поступки, правильные средства к существовани...

1. Единственный творец ваших страданий — ваши собственные деяния; поэтому следите за тем, как вы поступаете. 2. Приучите себя быть всегда спокойными и разумными. Если вы будете спокойны и разумны, то сумеете реагировать правильно, а не отвечать действиями, отягощенными эмоциями. 3. Насилие и ненависть не могут принести счастья, даже победившему в сражении. 4. Ваши действия, вдохновляемые гневом, свидетельствуют о том, что вы утратили самообладание и более не способны ясно мыслить и видеть. Это весьма опасный путь. 5. Посмотрев на создавшееся положение с точки зрения оппонента, вы яснее увидите путь к подлинному решению проблемы. 6. Для необузданного ума нет мудрости и сосредоточенности; без мудрости и сосредоточенности нет спокойствия; а разве может быть счастье для беспокойного? 7. Не разыгрывайте проявлений чувств, если у вас отсутствуют подлинные чувства. Не позволяйте враждебным помыслам побуждать вас к действию. Необузданное проявление враждебности с вашей стороны лишь породит отв...